سنت لوئیس، ۱۹۸۶. برای تولد ۶۰ سالگی چاک بری، کیت ریچاردز گروهی متشکل از رابرت کری، جوی اسپامپیناتو، اریک کلپتون، خودش و نوازنده پیانوی قدیمی بری، جانی جانسون را گرد هم می‌آورد. بری در حالی که اتا جیمز، لیندا رانستد و جولیان لنون روی صحنه به او ملحق می‌شوند، آهنگ‌های کلاسیک راک خود را اجرا می‌کند. توانایی‌های او به عنوان آهنگساز، ترانه‌سرا، خواننده، نوازنده و سرگرم‌کننده به نمایش گذاشته می‌شود و در مصاحبه‌های پشت صحنه توسط بو دیدلی، لیتل ریچارد، جری لی لوئیس، بروس اسپرینگستین، برادران اورلی، روی اوربیسون و دیگران مورد بحث قرار می‌گیرد. حتی یک اتفاق نادر برای بری، یعنی یک جلسه تمرین، در فیلم وجود دارد. تصاویر آرشیوی از اوایل دهه ۱۹۵۰ و یک دوخوانی با جان لنون، این پرتره از یک استاد را تکمیل می‌کند.

بهار ۱۹۸۸: جورج هریسون از جف لین، روی اوربیسن و تام پتی می‌خواهد تا یک روز را در استودیوی خانه باب دیلن در لس‌آنجلس بگذرانند. نتیجه این همکاری آهنگ «با احتیاط حمل شود» می‌شود. او از این روند آن‌قدر لذت می‌برد که هر پنج نفر آن‌ها به همراه جیم کلتنر، یک هفته از ماه مه را در خانه دیو استوارت می‌گذرانند و در آنجا روزی یک آهنگ می‌نویسند و ضبط می‌کنند تا یک آلبوم تولید کنند. ما شاهد این فرآیند خلاقانه هستیم: تلاش‌های گروهی (آهنگ «دنیای کثیف» که یک شعر حاضر و آماده است) و تلاش‌های فردی (ترانه‌های دیلن برای آهنگ «تبریک»). پتی آن‌ها را «گروهی از دوستان که از قضا در ساختن موسیقی بسیار خوب بودند» می‌نامد. این آلبوم که در ماه اکتبر منتشر شد، به فروش پلاتینیوم رسید. موزیک ویدئوی راک برای آهنگ «آخر خط» ادای احترامی به اوربیسن (۱۹۳۶-۱۹۸۸) است.